لیدیا مونوز بازنشسته ای است که از سال 1978 در بارسلونا زندگی می کند. لیدیا پس از اینکه دیکتاتوری نظامی حاکم بر کشور در آن زمان تلاش کرد او را ربوده و ناپدید کند، مجبور به تبعید از آرژانتین شد. او که تنها دخترش، والریا، باردار بود، توانست به اسپانیا فرار کند. چهل سال بعد، او احضاریه ای از وزارت دادگستری آرژانتین دریافت می کند تا در دادگاه ربودن و ناپدید شدن اسکار مدینا، دوست پسرش در آن زمان و پدر والریا شهادت دهد.